Huurwoningtekort op het platteland nijpender dan ooit
20 februari 2025
Krapte buiten de stad groter dan in de Randstad
Terwijl de huizenmarkt in de grote steden al onder druk staat, blijkt de situatie in landelijke gebieden nóg schrijnender. In Hattem, een Veluws stadje, doet dominee Almatine Leene namens haar kerkelijke gemeente een dringende oproep: er is dringend woonruimte nodig. “Het aanbod huurwoningen is hier heel beperkt,” zegt ze. En ze is niet de enige die dit ervaart.
Uit cijfers van Rent.nl blijkt dat in regio’s als de Veluwe, Zuidwest Drenthe en de Kop van Noord-Holland het aantal beschikbare huurwoningen per 10.000 inwoners aanzienlijk lager ligt dan in stedelijke gebieden. Dit probleem is deels te wijten aan het feit dat professionele vastgoedbeleggers zich voornamelijk richten op grote steden, waar ze hogere huren kunnen vragen.
Wet betaalbare huur zorgt voor terughoudendheid bij verhuurders
Sinds de invoering van de Wet betaalbare huur op 1 juli 2024 is het aanbod in de vrije huursector flink afgenomen. In plaats van te blijven verhuren, besluiten veel beleggers hun woningen te verkopen. Voor huurders betekent dit nog minder keuzemogelijkheden. In Hattem werden bijvoorbeeld minder dan vijf huurwoningen per 10.000 inwoners aangeboden, terwijl in Scherpenzeel zelfs geen enkele woning op de markt kwam.
Volgens vastgoedadviseur Silvia Heikamp schrikt vooral het verbod op tijdelijke huurcontracten verhuurders af. “Ze willen niet vastzitten aan huurders die zich niet aan afspraken houden,” zegt ze. Dit weegt voor velen zelfs zwaarder dan de extra belastingen die op vastgoed zijn ingevoerd.
Gescheiden en dakloos: een groeiend probleem
Voor mensen die midden in een scheiding zitten, is de situatie extra nijpend. Juist zij hebben vaak dringend een huurwoning nodig, maar vinden geen betaalbaar aanbod. Petra Ackermans van Parentshouses, een organisatie die tijdelijke woonruimte voor gescheiden ouders regelt, merkt de impact dagelijks. “Als ex-partners gedwongen bij elkaar moeten blijven wonen, kunnen de spanningen hoog oplopen. Dat is niet goed voor hen en zeker niet voor de kinderen.”
Voor sommigen leidt de wanhoop tot bijzondere initiatieven. Celina Tourlousse, die met haar bescheiden inkomen geen woning kan kopen, plaatste een oproep op Marktplaats. Ze zoekt een ‘sociale investeerder’ die een huis voor haar wil kopen en verhuren. “Ik wil best iets terugdoen, zoals helpen in het huishouden of oppassen op kinderen,” zegt ze. Maar de realiteit is hard: haar zoektocht leverde vooral reacties op van oplichters of mannen met dubieuze bedoelingen.
Huurmarkt vol valkuilen en oplichting
Niet alleen Celina, maar ook andere woningzoekenden lopen tegen malafide praktijken aan. Een 51-jarige vrouw, die anoniem wil blijven, verloor al haar spaargeld aan oplichters die ‘huurwoningen’ aanboden in ruil voor hoge inschrijfkosten en borg. “Je wilt zo graag geloven dat het echt is,” vertelt ze. “Mensen zoals ik hebben zó dringend een woning nodig dat ze hun laatste geld hieraan uitgeven.”
En zelfs voor wie wél een woning vindt, zijn de omstandigheden verre van ideaal. Gescheiden Gerrit (52) kon nergens terecht en huurt nu noodgedwongen een chalet op een camping voor 1.100 euro per maand. “Er zijn veel mensen zoals ik die tijdelijke woonruimte zoeken,” zegt hij. “Je wordt gewoon uitgemolken.”
Oplossingen nodig: waar blijft de actie?
Experts waarschuwen al langer dat de vrije huursector een cruciale rol speelt in de woningmarkt. Zonder voldoende huurwoningen stokt de doorstroming en wordt het voor werkenden moeilijker om flexibel te verhuizen voor een nieuwe baan. De roep om oplossingen wordt steeds luider. Massaal bijbouwen lijkt de enige echte remedie, maar dat vraagt om visie en actie van zowel beleidsmakers als investeerders.
En terwijl op beleidsniveau wordt gedebatteerd, blijven huurders in het land met een groot probleem zitten: geen huis, geen thuis.
Bron: nrc.nl